Matthew - Chapter 1

மத்தேயு(Matthew) 1

1 ஆபிரகாமின் குமாரனாகிய தாவீதின் குமாரனான இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய வம்ச வரலாறு:

1 The book of the generation of Jesus Christ, the son of David, the son of Abraham.

2 ஆபிரகாம் ஈசாக்கைப் பெற்றான்; ஈசாக்கு யாக்கோபைப் பெற்றான்; யாக்கோபு யூதாவையும் அவன் சகோதரரையும் பெற்றான்;

2 Abraham begat Isaac; and Isaac begat Jacob; and Jacob begat Judas and his brethren;

3 யூதா பாரேசையும் சாராவையும் தாமாரினிடத்தில் பெற்றான்; பாரேஸ் எஸ்ரோமைப் பெற்றான்; எஸ்ரோம் ஆராமைப் பெற்றான்;

3 And Judas begat Phares and Zara of Thamar; and Phares begat Esrom; and Esrom begat Aram;

4 ஆராம் அம்மினதாபைப் பெற்றான்; அம்மினதாப் நகசோனைப் பெற்றான்; நகசோன் சல்மோனைப் பெற்றான்;

4 And Aram begat Aminadab; and Aminadab begat Naasson; and Naasson begat Salmon;

5 சல்மோன் போவாசை ராகாபினிடத்தில் பெற்றான்; போவாஸ் ஓபேதை ரூத்தினிடத்தில் பெற்றான்; ஓபேத் ஈசாயைப் பெற்றான்;

5 And Salmon begat Booz of Rachab; and Booz begat Obed of Ruth; and Obed begat Jesse;

6 ஈசாய் தாவீது ராஜாவைப் பெற்றான்; தாவீது ராஜா உரியாவின் மனைவியாயிருந்தவளிடத்தில் சாலொமோனைப் பெற்றான்;

6 And Jesse begat David the king; and David the king begat Solomon of her that had been the wife of Urias;

7 சாலொமோன் ரெகொபெயாமைப் பெற்றான்; ரெகொபெயாம் அபியாவைப் பெற்றான்; அபியா ஆசாவைப் பெற்றான்;

7 And Solomon begat Roboam; and Roboam begat Abia; and Abia begat Asa;

8 ஆசா யோசபாத்தைப் பெற்றான்; யோசபாத் யோராமைப் பெற்றான்; யோராம் உசியாவைப் பெற்றான்;

8 And Asa begat Josaphat; and Josaphat begat Joram; and Joram begat Ozias;

9 உசியா யோதாமைப் பெற்றான்; யோதாம் ஆகாசைப் பெற்றான்; ஆகாஸ் எசேக்கியாவைப் பெற்றான்;

9 And Ozias begat Joatham; and Joatham begat Achaz; and Achaz begat Ezekias;

10 எசேக்கியா மனாசேயைப் பெற்றான்; மனாசே ஆமோனைப் பெற்றான்; ஆமோன் யோசியாவைப் பெற்றான்;

10 And Ezekias begat Manasses; and Manasses begat Amon; and Amon begat Josias;

11 பாபிலோனுக்குச் சிறைப்பட்டுப்போகுங்காலத்தில், யோசியா எகொனியாவையும் அவனுடைய சகோதரரையும் பெற்றான்.

11 And Josias begat Jechonias and his brethren, about the time they were carried away to Babylon:

12 பாபிலோனுக்குச் சிறைப்பட்டுப்போனபின்பு எகொனியா சலாத்தியேலைப் பெற்றான்; சலாத்தியேல் சொரொபாபேலைப் பெற்றான்;

12 And after they were brought to Babylon, Jechonias begat Salathiel; and Salathiel begat Zorobabel;

13 சொரொபாபேல் அபியூதைப் பெற்றான்; அபியூத் எலியாக்கீமைப் பெற்றான்; எலியாக்கீம் ஆசோரைப் பெற்றான்;

13 And Zorobabel begat Abiud; and Abiud begat Eliakim; and Eliakim begat Azor;

14 ஆசோர் சாதோக்கைப் பெற்றான்; சாதோக்கு ஆகீமைப் பெற்றான்; ஆகீம் எலியூதைப் பெற்றான்;

14 And Azor begat Sadoc; and Sadoc begat Achim; and Achim begat Eliud;

15 எலியூத் எலெயாசாரைப் பெற்றான்; எலெயாசார் மாத்தானைப் பெற்றான்; மாத்தான் யாக்கோபைப் பெற்றான்;

15 And Eliud begat Eleazar; and Eleazar begat Matthan; and Matthan begat Jacob;

16 யாக்கோபு மரியாளுடைய புருஷனாகிய யோசேப்பைப் பெற்றான்; அவளிடத்தில் கிறிஸ்து என்னப்படுகிற இயேசு பிறந்தார்.

16 And Jacob begat Joseph the husband of Mary, of whom was born Jesus, who is called Christ.

17 இவ்விதமாய் உண்டான தலைமுறைகளெல்லாம் ஆபிரகாம்முதல் தாவீதுவரைக்கும் பதினாலு தலைமுறைகளும்; தாவீதுமுதல் பாபிலோனுக்குச் சிறைப்பட்டுப்போன காலம்வரைக்கும் பதினாலு தலைமுறைகளும்; பாபிலோனுக்குச் சிறைப்பட்டுப்போன காலமுதல் கிறிஸ்துவரைக்கும் பதினாலு தலைமுறைகளுமாம்.

17 So all the generations from Abraham to David are fourteen generations; and from David until the carrying away into Babylon are fourteen generations; and from the carrying away into Babylon unto Christ are fourteen generations.

18 இயேசு கிறிஸ்துவினுடைய ஜனனத்தின் விவரமாவது: அவருடைய தாயாகிய மரியாள் யோசேப்புக்கு நியமிக்கப்பட்டிருக்கையில், அவர்கள் கூடிவருமுன்னே, அவள் பரிசுத்த ஆவியினாலே கர்ப்பவதியானாள் என்று காணப்பட்டது.

18 Now the birth of Jesus Christ was on this wise: When as his mother Mary was espoused to Joseph, before they came together, she was found with child of the Holy Ghost.

19 அவள் புருஷனாகிய யோசேப்பு நீதிமானாயிருந்து, அவளை அவமானப்படுத்த மனதில்லாமல், இரகசியமாய் அவளைத் தள்ளிவிட யோசனையாயிருந்தான்.

19 Then Joseph her husband, being a just man, and not willing to make her a publick example, was minded to put her away privily.

20 அவன் இப்படிச் சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கையில், கர்த்தருடைய தூதன் சொப்பனத்தில் அவனுக்குக் காணப்பட்டு: தாவீதின் குமாரனாகிய யோசேப்பே, உன் மனைவியாகிய மரியாளைச் சேர்த்துக்கொள்ள ஐயப்படாதே; அவளிடத்தில் உற்பத்தியாயிருக்கிறது பரிசுத்த ஆவியினால் உண்டானது.

20 But while he thought on these things, behold, the angel of the Lord appeared unto him in a dream, saying, Joseph, thou son of David, fear not to take unto thee Mary thy wife: for that which is conceived in her is of the Holy Ghost.

21 அவள் ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள், அவருக்கு இயேசு என்று பேரிடுவாயாக; ஏனெனில் அவர் தமது ஜனங்களின் பாவங்களை நீக்கி அவர்களை இரட்சிப்பார் என்றான்.

21 And she shall bring forth a son, and thou shalt call his name JESUS: for he shall save his people from their sins.

22 தீர்க்கதரிசியின் மூலமாய்க் கர்த்தராலே உரைக்கப்பட்டது நிறைவேறும்படி இதெல்லாம் நடந்தது.

22 Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying,

23 அவன்: இதோ, ஒரு கன்னிகை கர்ப்பவதியாகி ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள்; அவருக்கு இம்மானுவேல் என்று பேரிடுவார்கள் என்று சொன்னான். இம்மானுவேல் என்பதற்கு தேவன் நம்மோடிருக்கிறார் என்று அர்த்தமாம்.

23 Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us.

24 யோசேப்பு நித்திரைதெளிந்து எழுந்து, கர்த்தருடைய தூதன் தனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே தன் மனைவியைச் சேர்த்துக்கொண்டு;

24 Then Joseph being raised from sleep did as the angel of the Lord had bidden him, and took unto him his wife:

25 அவள் தன் முதற்பேறான குமாரனைப் பெறுமளவும் அவளை அறியாதிருந்து, அவருக்கு இயேசு என்று பேரிட்டான்.

25 And knew her not till she had brought forth her firstborn son: and he called his name JESUS.

Read More

யாத்திராகமம் 20-ல் உள்ள 10 கட்டளைகள்!

அத்தியாயம் 1

(தேவன் பேசிச் சொல்லிய கட்டளைகளும் பிரமாணங்களும்!)

1.  தேவன் பேசிச் சொல்லிய சகல வார்த்தைகளுமாவன:

2.  உன்னை அடிமைத்தன வீடாகிய எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே.

கட்டளை 1

3.  என்னையன்றி உனக்கு வேறே தேவர்கள் உண்டாயிருக்க வேண்டாம். 

கட்டளை 2

4.  மேலே வானத்திலும், கீழே பூமியிலும், பூமியின் கீழ்த் தண்ணீரிலும் உண்டாயிருக்கிற வைகளுக்கு ஒப்பான ஒரு சொரூபத்தையாகிலும் யாதொரு விக்கிரகத்தையாகிலும் நீ உனக்கு உண்டாக்க வேண்டாம்;

5.  நீ அவைகளை நமஸ்கரிக்கவும் சேவிக்கவும் வேண்டாம்; உன் தேவனாகிய கர்த்தராயிருக்கிற நான் எரிச்சலுள்ள தேவனாயிருந்து, என்னைப் பகைக்கிறவர்களைக் குறித்துப் பிதாக்களுடைய அக்கிரமத்தைப் பிள்ளைகளிடத்தில் மூன்றாம் நான்காம் தலைமுறை மட்டும் விசாரிக்கிறவராயிருக்கிறேன்.

6.  என்னிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கோ ஆயிரம் தலைமுறைமட்டும் இரக்கஞ்செய்கிறவராயிருக்கிறேன்.

கட்டளை 3

7.  உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தை வீணிலே வழங்காதிருப்பாயாக; கர்த்தர் தம்முடைய நாமத்தை வீணிலே வழங்குகிறவனைத்  தண்டியாமல் விடார்.

கட்டளை 4

8.  ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாய் ஆசரிக்க நினைப்பாயாக;

9.  ஆறுநாளும் நீ வேலைசெய்து, உன் கிரியைகளையெல்லாம் நடப்பிப்பாயாக;

10.  ஏழாம்நாளோ உன் தேவனாகிய கர்த்த ருடைய ஓய்வுநாள்; அதிலே நீயானாலும், உன் குமாரனானாலும், உன் குமாரத்தியானாலும், உன் வேலைக்காரனானாலும், உன் வேலைக்காரியானாலும், உன் மிருகஜீவனானாலும், உன் வாசல்களில் இருக்கிற அந்நியனானாலும், யாதொரு வேலையும் செய்ய வேண்டாம்.

11.  கர்த்தர் ஆறுநாளைக்குள்ளே வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளி லுள்ள எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி, ஏழாம் நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார்; ஆகையால், கர்த்தர் ஓய்வுநாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்த மாக்கினார்.

கட்டளை 5

12.  உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்குக் கொடுக்கிற தேசத்திலே உன் நாட்கள் நீடித்திருப்பதற்கு, உன் தகப்பனையும் உன் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக.

கட்டளை 6

13.  கொலை செய்யாதிருப்பாயாக.

கட்டளை 7

14.  விபசாரம் செய்யாதிருப்பாயாக.

கட்டளை 8

15.  களவு செய்யாதிருப்பாயாக.

கட்டளை 9

16.  பிறனுக்கு விரோதமாகப் பொய்ச் சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக.

கட்டளை 10

17.  பிறனுடைய வீட்டை இச்சியா திருப்பாயாக; பிறனுடைய மனைவியையும், அவனுடைய வேலைக்காரனையும், அவனுடைய வேலைக்காரியையும், அவனுடைய எருதையும், அவனுடைய கழுதையையும், பின்னும் பிறனுக்குள்ள யாதொன்றையும் இச்சியாதிருப்பாயாக என்றார்.

18.  ஜனங்கள் எல்லாரும் இடி முழக்கங்களையும் மின்னல்களையும் எக்காளச் சத்தத்தையும் மலை புகைகிறதையும் கண்டார்கள்; அதைக் கண்டு, ஜனங்கள் பின்வாங்கி, தூரத்திலே நின்று,

19.  மோசேயை நோக்கி: நீர் எங்களோடே பேசும், நாங்கள் கேட்போம்; தேவன் எங்களோடே பேசாதிருப்பாராக, பேசினால் நாங்கள் செத்துப் போவோம் என்றார்கள்.

20.  மோசே ஜனங்களை நோக்கி: பயப்படாதிருங்கள்; உங்களைச் சோதிப்பதற்காகவும், நீங்கள் பாவஞ்செய்யாதபடிக்குத் தம்மைப் பற்றும் பயம் உங்கள் முகத்திற்கு முன்பாக இருப்பதற்காகவும், தேவன் எழுந்தருளினார் என்றான்.

21.  ஜனங்கள் தூரத்திலே நின்றார்கள்; மோசே, தேவன் இருந்த கார்மேகத்துக்குச் சமீபமாய்ச் சேர்ந்தான்.

22.  அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: நீ இஸ்ரவேல் புத்திரரோடே சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால், நான் வானத்திலிருந்து உங்களோடே பேசினேன் என்று கண்டீர்கள்.

23.  நீங்கள் எனக்கு ஒப்பாக வெள்ளியினாலே தெய்வங்களையும் பொன்னினாலே தெய்வங்களையும் உங்களுக்கு உண்டாக்கவே வேண்டாம்.

24.  மண்ணினாலே பலிபீடத்தை எனக்கு உண்டாக்கி, அதின்மேல் உன் ஆடுகளையும் உன் மாடுகளையும் சர்வாங்க தகனபலியாகவும் சமாதானபலியாகவும் செலுத்துவாயாக; நான் என் நாமத்தைப் பிரஸ்தாபப்படுத்தும் எந்த ஸ்தானத்திலும் உன்னிடத்தில் வந்து, உன்னை ஆசீர்வதிப்பேன்.

25.  எனக்குக் கல்லினால் பலிபீடத்தை உண்டாக்கவேண்டுமாகில், அதை வெட்டின கல்லுகளால் கட்டவேண்டாம்; அதின்மேல் உளியிட்டவுடனே, அதை அசுசிப்படுத்துவாய்.

26.  என் பலிபீடத்தின்மேல் உன் நிர்வாணம் காணப்படாதபடிக்கு, படிகளால் அதின்மேல் ஏறவும் வேண்டாம்.

Read More

காரியத்தின் கடைத்தொகை!

 அத்தியாயம் 8

(தேவ பக்தியுள்ள வாழ்வு!)

"ஆபிரகாம் ஈசாக்கைப் பெற்றான்; ஈசாக்கின் குமாரர்: ஏசா, இஸ்ரவேல் என்பவர்கள்." (1 நாளாகமம் 1: 34).

ஆபிரகாமின் குமாரன் ஈசாக்கு, ஈசாக்கின் குமாரர்கள் ஏசா மற்றும் யாக்கோபு.  இவ்விருவரில் ஏசா அவபக்தியுள்ளவனாயிருந்தான். ஆனால் யாக்கோபு என்னும் மறுநாமமுள்ள இஸ்ரவேல் தேவபக்தியுள்ளவனாகக் காணப்பட்டான்.

ஏசாவைக் குறித்து வேதம் எபிரெயர் 12: 16, 17 ஆகிய வசனங்களில் இவ்விதமாகக் கூறுகிறது:  "ஒருவனும் வேசிக்கள்ளனாகவும், ஒருவேளைப் போஜனத்துக்காகத் தன் சேஷ்டபுத்திரபாகத்தை விற்றுப் போட்ட ஏசாவைப் போலச் சீர்கெட்டவனாகவும் இராதபடிக்கும் எச்சரிக்கையா யிருங்கள்.  ஏனென்றால், பிற்பாடு அவன் ஆசீர்வாதத்தைச் சுதந்தரித்துக் கொள்ள விரும்பியும் ஆகாதவனென்று தள்ளப்பட்டதை அறிவீர்கள்;  அவன் கண்ணீர்விட்டு, கவலையோடே தேடியும் மனம் மாறுதலைக் காணாமற்போனான்."

யாக்கோபு 'எத்தன்' என்கின்ற அர்த்தமுள்ள பெயரை உடையவனா யிருந்தாலும் அவனுக்குள் தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தைத் தானும் தன்னுடைய சந்ததியும் பெற்றுக்கொள்ளவேண்டும் என்கிற வாஞ்சை அதிகமாய்க் காணப் பட்டது.

தன்னுடைய சந்ததி ஒரு பக்தியுள்ள சந்ததியாகக் காணப்படவேண்டும் என்பதில் அக்கறை இருந்தது.  ஆகவே, அவர் தேவன் மேல் அன்புகூர்ந்தார்; தேவனைத் தொழுதுகொள்ளவும், அவரை உண்மையாய்த் தேடவும் ஆரம்பித்தார்.

யாக்கோபுக்குப் பண்ணிரென்டு குமாரர்கள் இருந்தார்கள். இந்தப் பண்ணிரென்டு பேரும் பண்ணிரென்டு கோத்திரப் பிதாக்களாய் மாறினார்கள்.  அவர்களுடைய சந்ததி பலுகிப் பெருகி ஒரு தேசமாய் மாறினது.  அப்படி உருவானதுதான் இஸ்ரவேல் என்னும் தேசம்.

யாக்கோபைத் தேவன் ஆசீர்வதித்து "தேவனுடைய பிரபு" என்னும் அர்த்தம்கொள்ளும் இஸ்ரவேலாய் மாற்றினார். இவ்வாறாக, யாக்கோபு பலுகிப் பெருகி 'இஸ்ரவேல்' என்னும் தேசத்தின் பிதாவாய் மாறினார்.

கற்பனைகளைக் கைக்கொள்!

"காரியத்தின் கடைத்தொகையைக் கேட்போமாக, தேவனுக்குப் பயந்து, அவர் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்;  எல்லா மனுஷர்மேலும் விழுந்த கடமை இதுவே.  ஒவ்வொரு கிரியையையும், அந்தரங்கமான ஒவ்வொரு காரியத்தையும், நன்மையானாலும் தீமையானாலும், தேவன் நியாயத்திலே கொண்டு வருவார்."  (பிரசங்கி 12:13, 14)

இஸ்ரவேலர்களாகிய யாக்கோபின் வம்சத்தாருக்கு அவர்கள் தலைவனாகிய மோசேயின் மூலமாய் பத்துக் கட்டளைகளைத் தேவன் கொடுத்தார். அதைத்தான் கற்பனைகள் அல்லது நியாயப்பிரமாணம் என்று அழைக் கிறோம். அவையாவன:

1. என்னையன்றி உனக்கு வேறே தேவர்கள் உண்டாயிருக்க வேண்டாம்.

2. யாதொரு விக்கிரத்தையாகிலும் நீ உனக்கு உண்டாக்க வேண்டாம்; நீ அவைகளை நமஸ்கரிக்கவும் சேவிக்கவும் வேண்டாம்.

3. கர்த்தருடைய நாமத்தை வீணிலே வழங்காதிருப்பாயாக.

4. ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாய் ஆசரிக்க நினைப்பாயாக.

5. உன் தகப்பனையும் உன் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக.

6. கொலை செய்யாதிருப்பாயாக.

7. விபச்சாரம் செய்யாதிருப்பாயாக.

8. களவு செய்யாதிருப்பாயாக.

9. பிறனுக்கு விரோதமாய்ப் பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக.

10. பிறனுக்குள்ள யாதொன்றையும் இச்சியாதிருப்பாயாக.  (யாத்திராகமம் 20: 1-17)

ஆபிரகாம் காலம் முதல் இந்நாள் வரையிலும் பூமியில் வாழ்ந்து வருகிற மனுமக்களிடத்தில் தேவன் எதிர்பார்க்கும் ஒரு காரியம் தெய்வ பயம். மனிதர்களாகிய நாம் ஒவ்வொருவரும் நம்மை உண்டாக்கிய தெய்வத்திற்குப் பயந்து, அவருடைய வழிகளில் நடக்க வேண்டும். 

அதற்காகத்தான் அவர் தம்முடைய வேதத்திலே கட்டளைகளையும் கற்பனைகளையும் கொடுத்திருக்கிறார். அவைகளை நாம் கைக்கொண்டு நடக்கும்பொழுது தீமை செய்கிறவர்களாய் இராமல் நன்மை செய்கிறவர்களாய்க் காணப்படுவோம். இதுவே சாலொமோன் என்னும் இஸ்ரவேலின் ராஜா நமக்குச் சொல்லும் அறிவுரை.

வாலிபனே, உன் சிருஷ்டிகரை நினை!

"வாலிபனே! உன் இளமையிலே சந்தோஷப்படு, உன் வாலிப நாட்களிலே உன் இருதயம் உன்னைப் பூரிப்பாக்கட்டும்;  உன் நெஞ்சின் வழிகளிலும், உன் கண்ணின் காட்சிகளிலும் நட; ஆனாலும் இவையெல்லாவற்றி னிமித்தமும் தேவன் உன்னை நியாயத்திலே கொண்டுவந்து நிறுத்துவார் என்று அறி.

நீ உன் இருதயத்திலிருந்து சஞ்சலத்தையும், உன் மாம்சத்திலிருந்து தீங்கையும் நீக்கிப்போடு;  இளவயதும் வாலிபமும் மாயையே."  (பிரசங்கி 11: 9,10)

"நீ உன் வாலிபப் பிராயத்திலே உன் சிருஷ்டிகரை நினை..." (பிரசங்கி 12:1)

வாலிபப் பிராயத்திலே தேவன் நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பது என்னவென்றால்: சிருஷ்டிகரை நினைத்தல்.  மனிதன் தன்னுடைய இளமை (13 முதல் 19 வரையுள்ள வயது) மற்றும் வாலிபம் (20 முதல் 39 வரையுள்ள வயது) ஆகிய பருவங்களிலேயே தன்னுடைய சிருஷ்டிகரை அறிந்துகொள்ள வேண்டும், நினைக்கவேண்டும்.

தேவன் சிருஷ்டிகர் மாத்திரமல்ல, அவர் நியாயாதிபதி என்பதையும் அவன் அறிந்துகொள்ளவேண்டும்.  ஏனென்றால், தேவன் மனிதர்களாகிய நம் ஒவ்வொருவருடைய எண்ணங்கள், செயல்கள் மற்றும் வார்த்தைகளை நியாயத்தில் (நியாயத்தீர்ப்பில்) கொண்டுவந்து நிறுத்துவார், நியாயந் தீர்ப்பார். 

இந்த உலகம் ஏற்கனவே ஒருமுறை நியாயந் தீர்க்கப்பட்டு ஜலத்தினால் அழிக்கப்பட்ட ஒன்று என்பதை நாம் ஒருநாளும் மறந்துவிடவே கூடாது.  இன்னொருமுறை இந்த உலகம் நியாயந் தீர்க்கப்பட்டு மிகப்பெரிய அழிவைக் காணப்போகிறது.  அந்த அழிவு தண்ணீரினால் அல்ல, நெருப்பினால் (அக்கினியினால்) நடக்கப்போகிறது. ஆகவே, தெய்வபயத்தோடு நடந்துகொள்ளுவோம்; தேவனுடைய கற்கனைகள் யாவையும் கைக்கொள்ளுவோம்.  இதுவே நம் ஒவ்வொருவரிடமும் தேவன் எதிர்பார்க்கும் காரியம்; இதுவே காரியத்தின் கடைத்தொகை.

Read More

Abraham and Isaac - The Patriarch!

Chapter 7 - Abraham and Isaac, the Patriarch

(How to Lead a Life of Godliness?)

Born in the godly generation, Abraham was called by God to go to a country not known to him. When God called him Abraham had no children. But he obeyed God and started his journey to a foreign land.

Abraham - The Father of Godly Generation

"The Lord said to Abraham: Leave your country and your kindred and your father's house and go to the land that I will show you.

I will make thee a great nation, and bless thee, and glorify thy name; You will be blessed.

I will bless those who bless you, and curse him who curses you; All the families of the earth shall be blessed in you." (Genesis 12:1-3)

When God called Abraham, he was living in a town in the land of the Chaldean. God called him from there and told him to go to a land that he would show him. Abraham immediately obeyed God. That is, he showed his faith in God in his action. So he was found righteous before God. And he became a father to all who would believe in God like him.

When God called Abraham, he was 75 years old. Abraham believed the promise God gave him when he was called. He did not consider his age or his childlessness. He believed that everything would be possible through God who called him.

God tested Abraham's faith; many years have passed since he received the promise from God for a child. However, he didn't have a child by Sarah, his wife at the age of 99. Even in this situation, Abraham did not abandon his faith. He got strengthened in his faith and trusted God and his word firmly.

Isaac and Jesus Christ!

When Abraham was 100 years old, God gave him a son as He promised him. The child was named 'Isaac'. Isaac means 'laughter', because the birth of Isaac brought laugh to the people around them due to the fact that Isaac was born to Abraham and Sarah at their very old age.

Isaac became a blessing to his parents as well as to his neighbors as his name suggests. Yes, our God not only utters a promise, but He also fulfills what He says.

God blessed Abraham in every way. He had many goats, cows, silver and gold. There were more than 300 servants born in his house alone. It was in this Abraham's seed that many godly men and women appeared; Great kings and wise men appeared.

Not only that, it was in his genealogy, God himself appeared in the form of a man and was named 'Jesus'. He was the one who divided world history into two (BC and AD). He made redemption for the entire human race through His death and resurrection. He was the One who brought blessings to this entire world.

Jesus Christ - The Way to Godly Life!

It is written in Scripture that "...without the shedding of blood there is no forgiveness" (Hebrews 9:22). After the flood, sacrifices continued until the days of Jesus Christ. That is, the blood of animals like sheep and goat was shed as a symbol (shadow) of the blood of Jesus Christ. But, about 2020 years ago, Jesus Christ was born as a man, did many wonders for the people during his earthly ministry three and a half years, and sacrificed himself on the cross and shed his own blood.

Scripture says, "...the blood of Jesus Christ cleanses us from all sin" (1 John 1:7). Jesus Christ is the sinless and spotless lamb of God. Therefore, His blood is pure and holy before the sight of God. It is in His blood that was shed for us, we have redemption and the forgiveness of sins.

Only if our sins are forgiven, we can go and live in Moksha called Heaven. Lord Jesus is the one who forgives us all our sins. He expects us to confess our sins to Him and ask for His forgiveness. As soon as we confess, our sins will be forgiven; heavenly joy will fill us. Hallelujah!

Read More